topbanner03

Zespól roboczy dla mesjańskiego świadectwa dla Izraela   www.amzi.org

Wspiera: judeomesjanskie i arabsko-chrzescijanskie kościoły i instytucje

Promuje: mesjańskie świadectwo w europejskich państwach i

Informuje: o mesjańskim ruchu i sytuacji na Bliskim Wschodzie

 

Chrześcijanie, jako prekursorzy (pionierzy) Izraela

Hanspeter Obrist

Niemieccy chrześcijanie byli kluczowymi osobami w rozbudowie Jerozolimy i dla przygotowania powrotu Żydów. W ten sposób istnieje pomiędzy Żydowskim Narodem i Niemieckimi chrześcijanami pozytywna historia, która chcemy sobie przypomnieć z okazji 60-letniego jubileuszu Izraela. Jak do tego doszło?

 

“Chrischona” posyła ludzi na Bliski Wschód

Chrześcijański przyrodnik Prof. dr. von Schubert z Monachium zainterpelował (zapytał) u Ibrahima Paschy, ówczesnego władcy nad Bliskim Wschodzie w imieniu Misji Pielgrzymów(Pilgermission) czy

Mogą zbudować osiedle na Bliskim Wschodzie.

12 listopada 1837 pisze on, ze Pascha nie wyraził się antypatycznie przeciw wprowadzeniu niemieckich kolonistów do urodzajnej równiny Jesreel.Schubert pisze dalej drodzy członkowie Misji Pielgrzymów (Pilgermission), jest jedna prośba: posyłajcie chrześcijańskich niemieckich rzemieślników do Izraela.” Niestety dokładnie w jeden rok później przychodzi niespodziewanie i nieoczekiwanie odmowa, i tak, przedsięwzięcie to nie można było wprowadzić w czyn.

 

Po politycznej zwrocie na Bliskim Wschodzie w roku 1841 posyła Misja Pielgrzymów w 1846 roku Conrada Schicka i Ferdinanda Palmera do tamtejszej Palestyny. Oni byli jednymi z pierwszych absolwentów założonej w 1840 roku przez Christiana Friedricha Spittlera (1782-1867) teologicznej Szkoły na St. Chrischona. To wszystko stało się jeszcze zanim Theodor Herzl (1860-1904) założyciel Ruchu Syjonistycznego się urodził, i jak w ogóle malo, kto w żydowskim świecie myślał o realnej budowie Syjonu.

 

Mistrz budowy miast z Jerozolimy

Turcy utrudniali zycie żydowskim imigrantom, którzy przy pomocy wysokich łapówek byli w stanie nabywać działki ziemi. Po szczególnej umowie pomiędzy Prusami i Turkami z dnia 7.6.1869 Roku można było Niemcom nabywać ziemie. Absolwenci Chrischony Conrad Schick jako Architekt i Johann Frutiger jako Bankowiec kupili i zabudowali działki w dzielnicach mieszkaniowych, Mea Schearim i Machane Jehuda poza starym miastem Jeruzalem. Domy odstąpili żydowskim imigrantom na zasadzie kupna czynszu. Schick przez swoje rzemieślnicze zdalności został miejskim mistrzem budowlanym w Jerozolimie. Liczne budowle poza murami miasta powstały w czasie jego zarządzania, np. Szpital Dziecięcy „Talitha Kumi”, budynek dla Kaiserwerther Diakonissen (Siostry Diakonne) i inne budynki przy ulicy proroków. Ponadto Schick dokonał również archeologicznych odkryć. On sporządził dokładne plany i modele Jerozolimy i Góry Świątynnej, które jak przez cud zachowały się do dziś. W 1896 roku został Schick honorowym doktorem h.C. Uniwersytetu w Tuebingen (Tybinga).

 

Największa Firma Handlowa

Johann Frutinger (1836-1899) następny absolwent Chrischony, przejął założoną przez Misje Pielgrzymów Organizacje, Handlowa” C.F. Spittler & Co.” Jako jedna z największych i cenionych firm Palestyny, miała nawet swój oddział bankowy. Ta firma handlowa umożliwiała ludziom zbudowanie egzystencji bez zrzekania się nowoczesnych dóbr życiowych. Frutiger założył „Banque Ottomane J. Frutiger, & Co?“ I miał udział w finansowaniu linii kolejowej pomiędzy Jafa i Jerozolima.

 

Rolniczy Pionierzy

Jako następny niemiecki ruch była społeczność templariuszy „Templer-Gesellschaft” z okolicy Stuttgartu z Christophem Hoffmannem, byłym współpracownikiem Spittlera, którzy osiedlili sie w Hajfie w 1868 roku. Oni wznowili wizje Misji Pielgrzymów i budowali gospodarstwa rolne (Osiedla) w Hajfie, Jafie i Jerozolimie. Niemieccy osadnicy mieli znaczący udział w rozwoju rolnictwa i rozbudowy pierwszej infrastruktury tej ziemi, budowa pierwszej przejezdnej drogi pomiędzy Jerozolima i Jafa jest im do zawdzięczenia.

 

Prekursorzy Izraela

Biblijnie wierzący chrześcijanie widzieli na podstawie wypowiedzi Biblii, potrzebę przygotowania Bliskiego Wschodu na przyjście Mesjasza. Oni stworzyli strukturą, która życiowy standard miejscowej społeczności piorunująco zmieniła i tamtejsza Palestyna znowu znalazła się w centrum swiatowej opinii.

Nazwiska niemieckich Pionierów zostały przyciemnione przez wojny światowe. Mimo to pozostaje ich znaczący udział w rozbudowie infrastruktury w Palestynie jak i bezdyskusyjne wsparcie tamtejszej ludności.

 

 

 

Mów kazanie Prezydentowi Państwa

Jurek Schulz

Mądrość Boża jest niepojętna. Z jednej strony postawił Bóg przez wielu wzgardzone przesłanie o ukrzyżowanym Mesjaszu w centrum poselstwa (1.Kor. 1, 21-27). Z drugiej strony, akurat ci często przez świat wzgardzeni, należą do tych, którzy poznali mądrość Boża. Jest zachęcająco jest widzieć jak Bóg prostych wierzących w Mesjasza używa, żeby poselstwo zbawienia zanieść do najwyższych osobistości naszego społeczeństwa. Najeeb Atteih i jego spotkanie z byłym Prezydentem Izraela, Ezer Weizmann, jest jednym z przykładów prowadzenia Bożego w naszym czasie.

 

Wzgardzony

Zycie Najeb Atteihsa było oznaczone przez długoletnie intensywne używanie narkotyków.  Urodził się

W 1964 roku w Heifie w chrześcijańsko-maronskiej rodzinie, jego młodość nacechowana była narkotykami i praca pomocnicza w interesie rodziców (rożen Schnellimbis). Poczucie winy i grzechu męczyły go dopóki w wieku 29 lat przeżył osobiste przemianę życia. Przez świadectwo znajomego ustyszal poselstwo o Jezusie. Kiedy zrozumiał łaskę osobistego przebaczenia, jego Zycie zmieniło się radykalnie. Ot tego momentu Najeeb postawił sobie za zadanie, wszystkim ludziom zwiastować ewangelie, szczególnie tym na krawędzi społeczeństwa. Do dzisiaj szuka celowa akurat tych ludzi, żeby im zanieść dobre nowinę i im pomoc. Pewnego dnia odwiedził on w szpitalu jednego uzależnionego od narkotyków, który był już nacechowany aidsem i rakiem i podążał w kierunku śmierci. Po tym jak on cienko choreg pocieszył zapewnieniem ewangelii zaintonował pieśń pochwalna. Jeszcze w czasie śpiewania, niespodziewanie wszedł ktoś do pokoju i przysłuchiwał się. Najeeb spojrzał do góry i był w pełni zaskoczony, kiedy zrozumiał, kogo ma przed sobą. Ezer Weizman, ówczesny prezydent Izraela. W tym momencie usłyszał w swoim wnętrzu jak Pan do niego mówi: „ Zwiastuj mu”. Tak oświadczył Najeeb prezydentowi z całego serca poselstwo miłości Bożej w jego Mesjaszu” Jesus jest Królem Izraela. U niego możemy doświadczyć zbawienia. On może państwu przynieść pokój”

 

Poważany

Najeeb wiedział, z ma tutaj ze szczególnym meszczyzna do czynienia.  Jako polityk drugiej generacji miał Ezer Weizmann znaczny wpływ na rozwój państwa w szczególnym wymiarze. Urodzony 15 czerwca 1924 roku w Tel Avivie, jako bratanek pierwszego prezydenta, Chaima Weizmanna, jako oficer sil powietrznych, miał szczególny udział w Izraelskim zwycięstwie w czasie wojny sześciodniowej, w 1967 r. Były pilot myśliwca przeszedł w stopniu generale majora do polityki. Po wielu zadaniach był on od 1977 do 1980 ministrem obrony. Jako „napęd rozmów o pokój” przyczynił się za kulisami w znaczny sposób do podpisania Układu pokojowego pomiędzy Izraelem i Egiptem w 1979 roku. Z biegiem czasu stawał się coraz bardziej przeciwnikiem wojny, który intensywnie starał się prowadzić rozmowy z PLO i Syria. 13 Maja 1993 zajął urząd siódmego prezydenta Izraela. Nikt nie mógł przypuszczać, ze również on będzie pierwszym prezydentem, który odwiedzi niemiecki parlament / 16 styczeń 1996), i będzie miał poważaną przedmowę. Miedzy innym powiedział: „Jestem niespokojny i w ucieczce z plecakiem wspomnień na moich ramionach i z podpora nadziei w dłoniach przystępuje na wielkie skrzyżowanie biegu czasu w końcu 20 wieku. Wiem z pewnością, skąd pochodzę, i pełen nadziei i troski chce wiedzieć, dokąd idę”.

 

CUD

I ten meszczyzna stal teraz przed nim. Najeeb opowiada mu o swojej pracy z uzależnionymi od narkotyków a przede wszystkim o tym, co go do tego skłoniło. W tym czasie coraz więcej ludzi wchodziło do pokoju szpitalnego, on opowiada dalej o dobrej nowinie miłości Bożej. I niespodziewanie podszedł Prezydent do niego i wziął go w ramiona. Ten, który dla świata jest głupi, jest objęty przez tego, który w tym świecie jest poważany. Weizman zachęcił „misjonarza miłości Bożej” i byłego narkomana słowami „błogosławię pana, i niech pan dalej pracuje dla Pana”

26.kwietnia 2005 roku umarł Ezer Weizmann. Czy on poznal Jezusa, jako osobistego mesjasza nie wiemy, ale Najeeb Atteih dotrzymuje slowa bylego Prezydenta Panstwa „pracuj pan dalej!” Najeeb Atteih mieszka ze swoja zona Elizabeth i dwójka dzieci w Hajfie, gdzie rozbudowuje Immanuel zbór i prowadzi krotko temu otwarty sklep Biblijny.

 

 

 

„Kamienie spodkniecia” dla pokoju na Bliskim Wschodzie

 Hanspeter Obrist

Często wydaje się niezrozumiale, dlaczego na Bliskim Wschodzie nie może dojść do pokojowego rozwiązania. Przede wszystkim sa punkty do tego tematu, które często sa niezauważalne i obciążają zakończenie konfliktu.

 

Język

Pierwsza przeszkoda sa rożne języki. W Izraelu i obszarach przygranicznych mówi się dzisiaj głownie Hebrajskim, arabskim i przez przybyszów z byłego związku Radzieckiego również po rosyjsku. W rozmowach dochodzi jeszcze angielski. Z tego powodu trzeba dużo tłumaczyć, co często prowadzi do tego ze rzeczy sa różnie zrozumiane. Tylko nieliczni sa w stanie śledzić, co w innych językach jest naprawdę przygotowane. Wielu jest zależnych tak jak i my od tłumaczeń i ich odzwierciedleń.

 

Religia

W konflikcie bliskowschodnim zderzają się trzy różne religie ze sobą, które maja tez trzy różne podstawy. Judaizm definiuje się stylem życia i tradycja. Islam wymaga poddaństwa wobec Allacha. Wiara chrześcijańska oparta jest na normach kochającego Boga (Jana 3.16), Osobistej decyzji (Jana 1, 12) i miłości bliźniego ( 1.Jana 3, 7) a nawet miłości do nieprzyjaciela ( Mat. 5,44).

 

Sposób myślenia

Z poszczególnych „Pism świętych” powstaje w pełni rożna podstawa myślenia. W Judaizmie mogą całkiem różne interpretacje i tradycje egzystować obok siebie. Tak powstała swego rodzaju kultura interpretacji, która jest szczególnie widoczna w Talmudzie i nauce Rabinów.

W Islamie panuje kultura wstydu. Tutaj chodzi o zachowanie twarzy. Nie chce się w żadnym wypadku popaść w niełaskę Allacha i społeczeństwa.

Chrześcijanie przeciwnie pielęgnują raczej Kulturę norm. Zakon i umowy regulują normy zachowania. Również wybitne osobistości sa krytykowane za złe zachowanie. W kulturze wstydu ma się strach przed zwierzchnikiem, jest to niemożliwe żeby go podchwytliwie cos zapytać.

 

Struktura socjalna

Żydzi widza się, jako społeczność losowa. Jesteś Żydem to należysz do grupy, choć ma się różnorodne zrozumienie. W kulturze arabskiej klan i rodzina maja nadrzędną role. Robi się wszystko żeby zachować honor rodziny, dlatego słyszy się od czasu do czasu o honorowych zabójstwach. Chrześcijański styl myślenia i postępowania jest wybitnie indywidualistyczny. Jest bardzo mała gotowość, żeby dla nadrzędnej idei ofiarować osobiste straty.

 

Historia

Od czasu Napoleona, który w końcu 18 wieku zdobył Bliski Wschód, europejskie interesy graja tam wielka role. Droga transportowa na Daleki Wschód prowadziła albo statkiem dookoła kontynenty Afrykańskiego, albo przez Morze śródziemnie i Morze Czerwone. W ten sposób ze strony zachodnich władców było wielkie zainteresowanie być osobiście na Bliskim Wschodzie, albo przynajmniej mieć dobre stosunki z miejscowymi władcami. Następstwem tego były konflikty interesów jak i stale zmieniająca się polityka. Również w czasie drugiej wojny światowej doświadczył naród żydowski ze pacyfizm (odmowa przemocy) nie chroni przed zagładą i dlatego widzieli się zmuszeni swój los wziasc we własne dłonie.

 

Polityka

Również dzisiaj zderzają się w Izraelu różne polityczne poglądy ze sobą nawzajem Izraelska polityka może być bardzo kontrowersyjna. Każde zgrupowanie stara się przez koalicje przeforsować własne interesy. Kiedy to się nie udaje, jest się szybko gotowym żeby zmienić stronę.  Następstwem tego jest krotko żyjąca i personalnie zorientowana polityka. Często zdarzają się przedwczesne wybory, albo zmiany personalne. Nastrój w państwie może szybko się przemienić.

Po stronie arabskiej przejmuje ten rząd, kto przy pomocy przemocy potrafi się przebić. Kiedy to osiągnął to pozostaje przy władzy z reguły az do śmierci. Posiadacz władzy przy użyciu przemocy troszczy się o to żeby jego pozycja nie była w niebezpieczeństwie. Dlatego nie jest nic dziwnego ze w większości Państw na Bliskim Wschodzie rządzą klany rodzinne.

Na Zachodzie mamy zrozumienie demokracji, które bazuje na ustalonych regułach i zasadach. Przeważnie dąży się do kompromisów.

 

Pokój od wewnątrz

Już od dawna zderzają się nawzajem na Bliskim Wschodzie różnorodne kultury. Kiedy Jezus żył na ziemi, wybrał jedyna w swoim rodzaju drogę, żeby wspierać pokój. On przemienił nie tylko okoliczności, jak również pojedyncze serca. On wiedział. ze prawdziwy pokój rozpoczyna się w sercach ludzi (Jana 3, 3) i wtedy będzie miał wpływ na ich otoczenie (Łukasz 6,45).

 

 

 

Golda Meir – „matka Izraela”

Jurek Schulz

Urodziła się 3 maja 1898 roku w Kijowie (Ukraina), jako Golda Mabowitsch.  Dzieciństwo Goldy Meir było napiętnowane przez głód, biedotę i strach przed pogromami, jej matka urodziła osiem dzieci na świat, z których tylko troje osiągnęło wiek dojrzały. Już, jako malutka dziewczynka miała pierwsze rozmyślania jak można ludziom, a szczególnie Żydom – umożliwić lepsze zycie, Zycie wolne od ucisku.

 

Emigracja do Ameryki

Ojciec Goldy wyemigrował do USA, żeby tam spróbować szczęścia, i sprowadził pozostałą rodzinę w 1906 roku do Milawaukee w stanie Wisconsin. Golda miała wtedy osiem lat. Tam p raz pierwszy była aktywna publicznie. Niektóre dzieci nie mogły zapłacić szkolnych podręczników, wiec zorganizowała imprezy charytatywne, żeby zyskiem wspierać dzieci niemające żadnych Śródków. Golda rozpoczęła się mocno wstawiać za prawo samookreślenia Żydów dla nacjonalnej ojczyzny w Palestynie. Jej otwarty dom rodzinny był punktem zbiorczym dla syjonistycznie zorientowanych Żydów. W ten sposób poznała Ben Guriona (pierwszy premier Izraela). 24 grudnia 1917 roku wyszła za mąż za Morrisa Meyersona, z którym emigrowała w 1921 roku do Palestyny. Została członkiem „Mapei-Partii” i związku zawodowego „Histadrut”, ta organizacja posłała ja na dalsza naukę do USA. W krotce przejęła polityczne kierownicze zadania i została w 1948 roku pierwszym Izraelskim ambasadorem w Moskwie.

 

Premier

Następowały dalsze rożne zadania w jej politycznej karierze, by w latach 1956-1966 zostać ministrem spraw zagranicznych. W tym czasie za rada Ben Guriona zmieniła swoje nazwisko na „Meir”.

7 marca 1969 roku, parlament wybrał jednogłośnie w międzyczasie 70-letnia Goldę Meir na premiera. W całym państwie stała się symboliczna figura wolnego, niezależnego i mocnego Izraela. Kiedy 4 lipca 1974 roku złożyła swój urząd, miała 76 lat. Ona powiedziała: „ Teraz mam tylko to jedno życzenie, nigdy nie strącić odczucia, ze za wszystko, co zostało mi dane winna jestem wdzięczności, bo moich piec wnuków wyrosło, jako wolni Żydzi, w państwie, które należy do nich”. 8 grudnia 1978 roku zmarła, Dla jej wielkiego oddania nazwano ja „matka Izraela”.

 

Po co krew?

Golda Meir miała również kontakt z ludźmi, którzy wierzą w Jezusa. Shira Sorko-Ram, która dzisiaj obok jej męża, Ari prowadzi Mesjański Kościół Tiferet Jeschua w Tel-Avivie, miała w 1971 roku z nią ciekawe spotkanie. Shira wyprodukowała w końcu lat 60-tych dokumentalny film „Dry Bones” (wyschnięte kosci) o zalozeniu Izraela i jego zwiazku z proroctwem Biblii. Za teksty do tego filmu wybrano wyłącznie cytaty ze starego Testamentu. Jako mówcę( narratora) mogła zaangażować znanego izraelskiego aktora, który znal Goldę Meir i opowiadał jej o filmie. Meir chciała „Dry Bones” chętnie zobaczyć. Shira zaproponowała jej ten film obejrzeć u niej w domu, co Meir przyjęła. I 10 sierpnia 1971 r. obejrzała ten film razem z licznymi jej współpracownikami.

Na końcu Golda Meir zapytala:, „co było ze starego a co z Nowego Testamentu? Shira odpowiedziała „cały tekst pochodzi ze starego Testamentu”. Meir pomyślała i zapytała? ale, po co krew? Jakie znaczenie ma to?”

 

To był Jezus

Shira wyjaśniła, ze krew zwierząt ofiarnych była cena pokuty za grzechy Izraelczyków. Bez przelewu krwi nie mógł Kaplan przystąpić do Bożej obecności „Jezus musiał swoje Zycie ofiarować żebyśmy mogli żyć. On jest Barankiem Bożym. On jest droga do Przebaczenia dla izraelskiego narodu i dla wszystkich narodów.” Golda Meir zwróciła uwagę na scenę Izajasza 53, gdzie w filmie był na ołtarzu ofiarowany baranek. „To był Jezus” powiedziała cicho”. Niespodziewanie zawołał ktoś: „To jest bałwochwalstwo! To jest przeciw Judaizmowi! „ Po tym rozmowa została zakończona. Mimo tego mogła Shira prawie cala godzinę rozmawiać z Golda Meir o drodze do zbawienia. Następnego dnia otrzymała Shira Sorko-Ram telefon od wspolprcownika Meir z wiadomością, ze pani premier spędziła ciekawy wieczór i dziękuje za wszystko.

Po śmierci Goldy Meir rozeszły się pogłoski, ze ona przyjęła Jezusa, jako swojego mesjasza. Jak by to nie było, ten przykład pokazuje jak Bóg może nas używać, żeby również publiczne osoby mogły usłyszeć Dobra Nowinę o Jezusie.